Ayser ÖZBAKIR: İNSANA DAİR HER NE VARSA: Aralık 2018

26 Aralık 2018 Çarşamba

Sen inatla gül be kadın.!

Karanlıklar aydınlanıyor,

sanki ufak bir tebessümünle.

Ay kaçar sen gülünce,

güneş utanır doğmaya.

Karadeniz sakinleşir,

Ve saçlarına dokunur rüzgâr ılık bir meltemle.

Gülüşün senin,  bir güzele yazılmış şiir misali.

Çekingen, ama edepli.

Ama ilk defa yazar gibi hevesli.

Gülüşün var ya, 

Gülmeyi unutanlara ders verir müfredat misali.

Sen hep gül, gülüşü güzel kadın,

Kırılan kalplerin,

Ezilen insanların

Ve terk edilmişlerin  intikamını alırcasına gül.

Kimsesiz kalmış bir yetimin feryadını saklar gibi gül,

Akan her bir yaş için gül be Ayser.!!!

Bir insandan bir şey öğrenemiyorsan, o kişi hayatında gereksizdir.

Bu kadar basit.

Muhatabın, sana bir şey katmalı, seni büyütmeli.

Senden de bir şeyler öğrenmeli.

Algıları kapalı, beyinleri dar kimilerinin.

Ne konuşabilirsin, ne dertleşebilirsin, bir adım yol alamazsın.

 Kendi bildiği doğruyu, tek doğru kabul ederler.

 Sen yoksun zaten onun için,

 Her şey onun mükemmel beyninden ibaret.

Böylelerini “ULTRA TEMİZLİK” adı altında çıkarın hayatınızdan.

Sıkılıp çıkaramadığım zamanlarda ben çıktım o hayatlardan. 

Çıkardım; bir yere gittiğimizde cebinde akrep olduğunu düşündüğüm  insanları.

Çıkardım; yardıma çağırdığında iki elim kanda olsa koştuğum ve

 yardıma çağırdığımda, yani çağırmak istediğimde telefonu bile açmayanları.

Çıkardım; saatlerce derdini dinlediklerimi ve iki satır ağlamak istediğimde koşarak uzaklaşanları. 

Çıkardım; negatif enerjisi olanları ve hep umudumdan somuranları. 

Çıkardım; bencillikten burnunun ucunu görmeyenleri, sevmeyi bilmeyenleri, insan ayıranları, haksızı kollayanları.

Çıkardım; menfaatleri için etrafımda pervane dönenleri.

Bunca çıkarmadan sonra birtakım toplamaların olması gerektiğini neden hesap edemedim bilmiyorum ama pişman değilim. 

Şu sanal ortam da dahi yüzünü hiç görmediklerimi,

benim bilmediğim bir satır yazısını okuyamadıklarımı,

 ya da benim karaladıklarımı okumayanları da çıkardım.

Hep çıkardım ve yine çıkaracak birilerini arıyorum.

Çıkmak için hayatımdan, yola girenlere geri dönmelerini söyleyin.

“Ultra temizlik” yaptım işin özeti. 

Dört mevsim ayrımsız kış uykusuna,

Yatmışken ne diye azdırdın beni.

Perde çektim gönlün her duygusuna,

Örtmüşken bak şimdi kızdırdın beni!

Donmuş bedenime karları, buzu,

Nasıl yaşıyorsa koyunla kuzu,

Kokuşmasın diye bastırdım tuzu,

Katmışken eritip sızdırdın beni!

Bir dönem inmişti zembille gökten,

Sonra yitirmişim hepsini birden,

Hislerin tümünü kazıyıp kökten,

Atmışken peşinde gezdirdin beni!

Sevgiymiş, tutkuymuş neyse ve sair,

Ne varsa içimde insana dair,

Geçmişte hepsini işlemiş şair,

Silmişken yeniden yazdırdın beni!

Ayser ÖZBAKIR