Öfkene yenik düşüp, yıkma gönül dağını,

Fıtratında bulunan iyiye gel, öze gel.

Şenlensin dudakların, çöz dilinin bağını,

Güzel günlere hürmet kelama gel, söze gel.

***

Cümlelerim karıştı, kalemim çıkışmıyor,

Gözlerim hiç kimsenin gözüyle bakışmıyor,

Kin tutmak şık durmuyor, dargınlık yakışmıyor,

Merhametini kuşan insafa gel, dize gel.

***

Kaç yıl oldu unuttum, sayamam üçü-beşi,

Nice özlemler vardır, fakat bunun yok eşi,

Seni yakmasın diye, beni yakan ateşi,

Gözyaşlarım söndürdü küllere gel, köze gel.

***

Dillerde dolaşırsın, kimse seni hoş anmaz,

“Kimsem yoktur” desen de, Allah sana inanmaz,

Bu yürek kabullenir, seni başkası sanmaz,

Vur kendini yollara, sen sana gel, bize gel.

Ayser Özbakır